Η προσφυγικὴ, λαθρομεταναστευτικὴ κρίση ἀπέδειξε μὲ τὸν χειρότερο τρόπο ὅτι ἡ ἀλληλεγγύη μεταξὺ τῶν εὐρωπαϊκών ἐθνῶν εἶναι ψευδεπίγραφη. Καὶ πῶς ἀλλιῶς θὰ μποροῦσε ἂραγε νὰ εἶναι, ἀφοῦ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια οἱ φυγόκεντρες δυνάμεις ποὺ ἀπομακρύνουν τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὸ μασωνικὸ κεντρικὸ διευθυντήριο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι παροῦσες καὶ κᾶθε μέρα ποὺ περνᾶ γίνονται ὅλο καὶ πιὸ φανερὲς.

Νὰ ξεκαθαρίσουμε ὅτι ἡ Εὐρώπη δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη να δεχθεῖ στοὺς κόλπους της τὰ ἑκατομμύρια τῶν λαθρομεταναστῶν ποὺ εἰσρέουν μέσῳ τῆς Τουρκίας σ’αὐτή. Ἀντιθέτως, εἶναι ὑποχρεωμένη – πρωτίστως – νὰ προστατέψει τὰ συμφέροντα καὶ δικαιώματα τῶν ἰθαγενών της και δευτερευόντως νὰ ἐπιλέξει, μὲ αὐστηρά κριτήρια, τὴν εἵσοδο σε πραγματικοὺς πρόσφυγες καὶ ὅχι σὲ ἐγκληματικὰ στοιχεῖα (τζιχαντιστές καὶ ὂχι μόνο).

Ἡ Ἑλλάς, ἑν μέσῳ σκληρῆς οἰκονομικῆς κρίσης, καλεῖται νὰ διαχειριστεῖ τὸ «προσφυγικὸ» μόνη της, ἀπομονωμένη ἀπὸ τοὺς «συμμάχους» της, μὲ τὴν Τουρκία νὰ κὰνει πάρτυ στὸ Αἰγαῖο.

Οἱ Τσίπρας, Καμμένος καὶ Μουζάλας τῶρα συνειδητοποιοῦν τὸ μέγεθος τῆς ἐθνικῆς καταστροφῆς και τρέχουν να συμμαζέψουν τὰ ἀσυμμάζευτα. Τὸ τρομοκρατημένο βλέμμα τους τὰ λέει ὅλα. Οἱ ἀριστερές ἰδεοληψίες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐφαρμόζονται μὲ νεοταξικὲς μεθόδους, ἰσοπεδώνοντας ἕνα ὁλόκληρο ἕθνος.

Ζοῦμε ὅχι μόνο τὸ τέλος τῆς μεταπολίτευσης, ὅχι μόνο τὴν ἀποσύνθεση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ἀλλὰ καὶ τὸ τέλος τῆς Ἑλλάδος, ὅπως τὴν ξέραμε.

Advertisements