Λυπάμαι ποὺ θὰ τὸ πῶ, ἡ Ἑλλὰς ζεῖ τὸ τέλος τῆς Ἱστορίας. Τίποτε δὲν φαίνεται νὰ ἀντιστρέφει τὴν πορεῖα πρὸς τὸ ἀναπόφευκτο, παρὰ μόνο ἕνα θαῦμα ἐξ οὐρανοῦ.
Ἂς δοῦμε τὴν συνολικὴ εἰκόνα: Σταδιακὴ ἀλλοίωση τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ ὁρδές λαθρομεταναστῶν – προσφύγων, ὁλοένα καὶ αὐξανόμενος κίνδυνος ἀκρωτηριασμοῦ τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητας τῆς πατρίδας μας ἀπὸ τοὺς «ἀγαπημένους» μας γείτονες τούρκους καὶ ἀλβανοὺς, ἀπώλεια ἐθνικῆς συνείδησης τῶν λοβοτομημένων ἰθαγενῶν, ἀφοῦ προηγήθηκαν χρόνια ἀνθελληνικῆς, ἀριστερῆς προπαγάνδας, προσπάθεια διάβρωσης τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης μας, κατάρρευση τῆς Παιδείας καὶ μετατόπιση τοῦ ἐθνοκεντρικοῦ μοντέλου διδασκαλίας σὲ ἀλλὀτρια, δαιμονικά μοντέλα, οἰκονομική ἰσοπέδωση καὶ πολλὰ ἂλλα.
Ποιὰ εἶναι ἡ στάση τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων σ’ὅλα αὐτὰ; Ὡχαδερφισμὸς, ἀτομισμὸς, συνεχιζόμενος καταναλωτισμὸς (εἰδικὰ ὁ γυναικεῖος πληθυσμὸς δίνει τὰ ρέστα του), ἐθισμὸς στὴν πορνεία καὶ τὴν πορνογραφία, ἒπαρση, ἐγωϊσμὸς.
Οἱ ἂνδρες συνεχίζουν νὰ ἀσχολούνται μὲ ποδόσφαιρο, γκόμενες, αὐτοκίνητα καὶ… μούσια, οἱ γυναίκες μὲ τὶς βιτρίνες, τὸν καλλωπισμὸ καὶ τοὺς γκόμενους, ἐνῶ τὴν ἴδια στιγμὴ ὅλα γύρω τους καταρρέουν.
Εἶθε τὸ λίγο προζύμι να κάνει καὶ πὰλι τὴν διαφορὰ. Εἶθε ἡ καταστροφὴ ποὺ βιώνουμε νὰ εἶναι τὸ ἐφαλτήριο γιὰ να σηκώσουμε ξανᾶ τὴν Ἑλλάδα ψηλά, ἐκεῖ ποὺ τῆς ἀξίζει: στἀ λιβάδια τοῦ Θεοῦ.

Advertisements