Ποιὰ εἶναι σήμερα ἡ θέση τῆς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐποικισμοῦ τῆς χῶρας μας ἀπὸ τὶς ὁρδές τῶν λαθρομεταναστῶν; Ψελλίσματα καὶ ἀγαπολογίες.

Τὸ ποίμνιο ὑπνωτίζεται καθημερινῶς ἀπὸ δηλώσεις καὶ γραπτὰ ἱεραρχῶν, οἱ ὁποίοι τόσο πολὺ συντάσσονται μὲ τὸν ψευδο-οικουμενισμό, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι αὐτὸ τὸ ποὶμνιο, σὲ λίγα χρόνια, θὰ ἒχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ λύκους τοῦ Ἰσλάμ καὶ οἱ ἐκκλησίες θὰ ἒχουν μετατραπεῖ σὲ τζαμιὰ καὶ τεμένη.

Ἂν ἐξαιρέσουμε λίγους ἱεράρχες ποὺ ἀντιδροῦν στὴν ὀφθαλμοφανῆ προδοσία τῆς πατρίδας, ὅπως οἱ Μητροπολίτες Σεραφεὶμ καὶ Ἁμβρόσιος, οἱ ὑπόλοιποι δὲν πράττουν οὐδέν.

Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μᾶς ἒχει διδάξει ὅτι ἡ φιλοπατρία εἶναι μἰα ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρετές. Ἡ κατήχηση ποὺ γίνεται στὴν Ἐκκλησία, ἕνῶ ἐξυψῶνει ὅλες τὶς ἂλλες ἀρετές, ὅπως ἡ ταπείνωση καὶ ἡ ἐγκράτεια (καὶ δικαίως), πολλὲς φορὲς «παραβλέπει» τὸ ζήτημα τῆς φιλοπατρίας. Χωρίς να συνυπολογίσουμε τὸ γεγονός, ὅτι πολλοὶ κατηχούμενοι μετατοπίζουν τὸ νόημα τῆς ταπείνωσης στὰ ὅρια τοῦ αὐτοεξευτελισμοῦ.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἒλεγε ὅτι ὅταν θὰ ἒρθει ἡ ὥρα τῆς κρίσης μας ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ θὰ ἐλεγχθοῦμε καὶ γιὰ τὰ πεπραγμένα μας πρὸς τὴν Πατρίδα.

Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ καλέσει τὸν λαὸ σὲ ἀγώνα, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ τὸ πολιτικὸ μας σὺστημα εἶναι πλέον σὰπιο καὶ ὁ Ἕλληνας δὲν ξέρει ἀπὸ ποῦ να πιαστεῖ γιὰ νὰ ἀποφύγει τὸν πνιγμό.

Ὅποιος ἀδρανεῖ ἀπὸ ‘δῶ καὶ πέρα θὰ στιγματιστεῖ ὡς συνεργάτης τοῦ ἐχθροῦ, ὡς κοινός προδότης τοῦ ἒθνους, εἲτε εἶναι ἱερωμένος, εἲτε λαϊκός.

Καὶ ὅπως ἒλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόδτομος: «Τό, Μὴ κρίνετε ἵνα μὴ κριθῆτε, περὶ βίου ἐστίν, οὐ περὶ πίστεως».

Advertisements