Οἱ ἐξελίξεις τῶν τελευταίων μηνῶν καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὸ μεῖζον λαθρομεταναστευτικὸ ζήτημα, ἔχουν προκαλέσει τεκτονικοῦ μεγέθους ἀλλοιώσεις στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία. Ἕνα μεγάλο κομμάτι συμπολιτῶν μας μετακινεῖται καὶ παίρνει θέσεις πίσω ἀπὸ τὰ ἀθάνατα ὀχυρὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Φιλοπατρίας. Ἀργά, ἀλλὰ σταθερὰ, τὸ μέτωπο αὐτό πυκνώνει, παρότι εἶναι προσωρινῶς διασπασμένο καὶ ἀνοργάνωτο. Μιὰ σπίθα, ὅμως, εἶναι ἀρκετὴ γιὰ νὰ μετατραπεῖ αὐτὸ τὸ μέτωπο σὲ συμπαγὴ πολεμικὴ μηχανή, σαρώνοντας τὸ σάπιο, σκοτεινό, μισελληνικὸ καθεστὼς ποὺ βρίσκεται στὴν ἀπέναντι ὄχθη.

Ἐκεῖνο τὸ σὰπιο καθεστὼς ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ κάθε καρυδιᾶς καρύδι: Μασόνους, πράκτορες, «ἀντιεξουσιαστές» καὶ παρακράτος, «προοδευτικούς», κίναιδους καὶ θηλυπρεπείς, ἀνθέλληνες, ἄθεους, φιλότουρκους, ὑπερασπιστὲς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων, φιλοσιωνιστές, ἀριστεροὺς «καλλιτέχνες», βοθροκάναλα μαζικῆς ἀποβλακώσεως κι ἕνα σωρὸ ἄλλα ἀνόσια ὑποκείμενα.

Σὲ ἐλάχιστο καιρό, λοιπόν, ἡ σύμπηξη αὐτῶν τῶν δύο στρατοπέδων καὶ ἡ μετατόπισή τους σὲ θέση τελικῆς μάχης, θὰ εἶναι γεγονός. Κατόπιν, ἀρκεῖ μία ἀφορμὴ γιὰ νὰ ξεκινήσει ὁ ἐμφύλιος σπαραγμός. Ἀλλά μιὰ στιγμή! Ἐμφύλιος λέγεται ἕνας πόλεμος ποὺ διεξάγεται μεταξὺ ἀντιμαχόμενων μερίδων τοῦ ἴδιου ἔθνους. Τὸ παρὸν καθεστῶς ποὺ μᾶς καταδυναστεύει ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕλληνες ἤ εἶναι ἁπλῶς ἑλληνόφωνοι; Θὰ ἔχουμε νὰ κὰνουμε μόνο μ’ αὐτοὺς ἤ θὰ τοὺς συνδράμει καὶ ὁ ἄτακτος στρατὸς τῶν λαθρομεταναστῶν;

Ὅπως καὶ νὰ ἔχει, ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἐπιταγχύνουμε τὶς διαδικασίες πρὸς τὴν τελικὴ μάχη. Καθῆκον μας εἶναι ἡ ἄμεση δημιουργία συνδέσμων μεταξὺ ὅλων τῶν πατριωτικῶν δυνάμεων, ὅποιες διαφορὲς κι ἄν ὑπάρχουν μεταξύ μας. Μόνο ἄν ἑνωθοῦμε, μόνο ἄν κατέβουμε στοὺς δρόμους μὲ ὁργανωμένο καὶ ἐνιαῖο τρόπο, μόνο τότε θὰ δημιουργήσουμε τὴν κρίσιμη μάζα ποὺ ἀπαιτεῖται, προκειμένου κι ἄλλοι ἀναποφὰσιστοι, διστακτικοὶ ἕως τώρα συνέλληνες νὰ ἀκολουθήσουν τὸ γαλανόλευκο ποτάμι ποὺ θὰ συμπαρασύρει στὸ διάβα του τὴν λάσπη, μέσα στὴν ὁποία διαβιοῦν τὰ ἐθνοπροδοτικὰ γουρούνια.

Advertisements